Die Marmots sind Bündner Verein des Jahres!
- vor 1 Stunde
- 5 Min. Lesezeit
07.06.2026: Was sich viele nach der Nominierung erhofft hatten, ist am vergangenen Freitagabend an der Sportnacht in Chur tatsächlich Realität geworden: Die Iron Marmots Davos-Klosters sind zum Bündner Sportverein des Jahres gewählt worden.
Die Zeitung «Südostschweiz» schrieb über die Gründe der Wahl folgendes: «Teilnahme am Cupfinal im Februar. Verein des Jahres im Juni. Die Iron Marmots Davos haben
ereignisreiche Monate hinter sich. Es ist das Resultat einer vor einigen Jahren neu implementierten Strategie mit Fokus auf die eigenen Junioren. «Wir hatten zuvor den Nachwuchs vernachlässigt, was dazu führte, dass wir auf der Stufe U21 und bei den Herren Probleme hatten, genügend Spieler zu finden», sagt Co-Präsiden-
tin Valérie Favre Accola. Aktuell zählt der Verein rund 400 Aktivmitglieder, die Anzahl der
Teams wuchs innert fünf Jahren von 15 auf 20.»
Die Vereinsverantwortlichen sind mit dem Erreichten mega happy und möchten allen danken, die den Erfolg mit ihrer Arbeit und ihrem Zeitaufwand möglich gemacht haben.

Rahel Bachmann, Teamleiterin beim Migros Kulturprozent, liess mit ihrer Laudatio bei den Marmots-Vertretern vor Ort Gänsehaut-Stimmung aufkommen. Darum hier der ungefähre Wortlaut:
«Liebi Sportlerinnä und Sportler, liebi Funktionärinne und Funktionäre, gschätzti Gäst Schnee, Bärge, Skifahre, Iishockey und viellicht no s'WEF – das isch mir i de leschte Johre als ersts in Sinn cho, wenn öper vo Davos gredet het. Sit eme Ziitli drängt sich aber au en witere Begriff bi mir uf: Unihockey. Und genau das macht die Ehrig hüt für mich so speziell. Well i de letschte Jahr zmittst inere Wintersporthochburg öppis entstande isch und sich wiiter entwicklet het, wo würklich beeidruckt – nöd nur sportlich, sondern vor allem dur d’Menschä dehinder: d’Iron Marmots Davos-Klosters. So richtig spürbar isch das für mich am 21. Februar vo dem Johr gsi, bim Chlifeld-Cupfinal i de Pilatus Arena z’Kriens. Ich bin ebenfalls im Publikum gsi, direkt nebed em Fansektor vo de Marmots – mit, ich würd säge, sicher über 100, vorwiegend jüngeri Lüüt – und bin ziemlich schnell mitgrisse worde. Do isch gsunge, ahgfüüret und klatscht worde. Zwüschetdure het mer au Karton-Gsichter vo de Spieler gseh – eher vereinzelt, aber grad die chliine Detail hends usgmacht. Es het sich eifach echt aagfühlt. Und mer het sofort gmerkt: Do stoht nöd eifach es Team uf em Feld – do isch en Verein i de Pilatus Arena, wo lebt. Vilicht isch mir das au drum bsunders ufgfalle, will ich selber viel i de Unihockeyhallene vo de Schwiiz unterwägs bi – selte mol no als Spielerin, hüfiger aber als Sportfan oder au mol i minere Funktion im Schiedsrichterwese uf Verbandsebene bi swissunihockey. Mer gseht viel, mer erlebt noh meh – und denn git’s immer wieder so Moment, wo mer merkt: Da isch ezt es bizeli anders. Und bi dem Cupspiel, direkt nebet de Marmots, isch genau das Gfühl bi mir sehr schnell do gsi.
De Iizug in Chlifeldcupfinal isch sportlich en riesige Erfolg gsi – au wenn er am Schluss gegen de UHC Oekingen verlore gange isch. Ich möcht ihne ä churzi Gschicht dezue verzehle. Die fangt vor über emene Johr ah – gnauer gseit im Chlifeld-Cup Viertelfinal vo de Saison 24/25, au gege Oekinge. Es Spiel, wo extrem knapp mit 14:15 dihai verlore gange isch. So Spiel bliibet. Vor allem, wenn mer ghört, was nochher passiert isch. Wies halt so oft im Vereinssport: Nach em Spiel isch mer nöd eifach hei – sondern no zäme uf es Bier. I dem Fall id Tijuana Bar. Und döt isch sie entstande – di typisch Bieridee. Nöd plant, eifach us em Moment use. Bis det ane hend d’Chlifeld Marmots nämli immer i ihrem gelbe Heimdress gspielt – und wenn mer denn mol ganz obe söt mitspiele, wär so es Uswärtstrikot äbä scho noh gäbig, het mer ah dem Obet gmeint. Mer isch mit em Barchef is Gspröch cho, het Designs "diskutiert" – und jetzt chunt ebe de Punkt, wo’s würkli spannend macht: D'Idee isch nöd eifach i de Bar bliibe. Churz druf abe stoht mer wieder im Tijuana. Mit konkrete Sujetvorschläg, alli ahglehnt as Logo vom Tijuana: Em Skelett, mit Sombrero. Und plötzlich wird us enere Bieridee öppis Echts: d’Tijuana Bar übernimmt s’Trikotsponsoring. Us eme Obet wird es Projekt. Us enere Niederlag öppis, wo bliibt. Und do schlüsst sich de Kreis wieder zum diesjöhrige Cuperfolg. Denn d’Marmots sind das Johr im Cup-Halbfinal uswärts uf Blau-Gelb Cazis troffe. Cazis i gelbe, d'Marmots i ihrene noh recht neue schwarze Trikots mit em Skelett und em Sombrero.
Wie das Spiel usgange isch, wüsset mir jo mittlerwile alli. Was ich mich ezt aber au fröge: Het echt de freiwillig Rückzug vo Blau-Gelb Cazis us de höchste Chlifeld-Liga noch 17 Johr noch de vergangene Saison, öpis mit dere Niederlag i ihrem GelbBlaue Trikot z'tue? Mer munklets. So oder so ghöret d'Farbe Blau und Gelb, ab de kommende Saison, au i de höchste Liga uf em Chlifeld im Unihockey, wieder Davos. En witere Erfolg. Wenn mer sich die Gschicht und de Weg i de Cupfinal aaluegt, denn verstoht mer au, wieso d’Marmots hüt det sind, wo sie sind. Well hinder dem Club Lüüt stönd, wo sich engagiered – und Strukture, wo genau für das gschaffe worde sind. Das gseht mer ganz bsunders au i de Jugendarbeit vo de Marmots. Do goht’s nöd drum, eifach Teams z’stelle, sondern drum, jungi Spielerinne und Spieler z’begleite, ihne Perspektive z’gäh und sie im Verein z’halte. Dass Abgäng i wichtige Altersstufe zrugg gange sind, isch kein Zuefall – das isch s’Resultat vo bewusster Förderig und viel Iisatz. En ganz zentrale Bestandteil vom Verein isch au d'Inklusion. Bi de Iron Marmots wird ganz bewusst dra gschaffet, Unihockey für alli zuegänglich z'mache – unabhängig vo de Vorussetzige oder em Hintergrund. Gmeinsam Sport triebe, sich begegne, vonenand lerne – genau das stoht im Zentrum. Und drum treit de Verein zu Recht s'Label "Unified Engagement". Und wenn mer alles zäme nimmt, wird klar: De Verein funktioniert nur, well ganz viel Lüüt mitträged. En Blick uf d’Homepage zeigt das ganz konkret – es werded Schiris gsuecht, Nachwuchstrainerinne und -trainer, Lüüt im Vorstand, helfendi Händ i allne mögliche Funktione. Nöd, will öppis nöd funktioniert – sondern will de Verein wachst und sich wiiterentwicklet. Bi über 400 Mitglieder und rund 20 Teams isch klar: Das goht nur gmeinsam. Au sportlich ghört Entwicklig, au wenn nöd immer nur ufwärts, dezue. S'Fanionteam wird kommendi Saison i de 1. Liga uf em Grossfeld ahtrete – au das isch en Teil vo de Bewegig, vom ständige Witergoh. Und ich glaub, do drin liegt d'Stärchi vo de Marmots: dass sie all das verbindet. Engagement, Kreativität, Entwicklig – und immer stoht de Mensch im Mittelpunkt.
Liebi Iron Marmots, ihr hends gschafft, inere Region, wo vor allem für Wintersport bekannt isch, em Unihockey ä eigeni, starchi Bühne z'geh. Ihr zeiget, wie en Verein wachse chan, dur Mensche, wo Idee hend, und sie gmeinsam umsetzet. Mengmol uf em Spielfeld, mengmol uf de Tribüne, und mengmol au inere Bar. Im Name vom Migros-Kulturprozent wöt ich eu danke sege, für eues grosse Engagement. Es isch mir ä riese grossi Freud, eu hüt dörfe als Bündner Verein vom Johr uszeichne. Herzlichi Gratulation!»
Interview unserer Co-Präsidentin Valérie Favre Accola nach der Bekanntgabe zum Sportverein des Jahres 2026:
Text: Pascal Spalinger
Laudatio: Rahel Bachmann (Migros Ostschweiz)
Video: suedostschweiz.ch
Foto: IMDK


